Tara van Utrecht

Soms is beeld alleen niet genoeg om een verhaal te vertellen. Dus voeg ik er woorden aan toe. Vaak in dichtvorm. Zo heeft de architectuur van de Utrechtse binnenstad met haar rijke historie mij ertoe aangezet op een persoonlijke manier in woord en beeld vorm te geven aan een aloude  en alom bekende geschiedenis. De vele parken, gebouwen en beeltenissen - waaronder de lantaarnconsoles aan de werven - hebben als het ware als spiegels voor mijn ziel gefungeerd en mij geïnspireerd deze geschiedenis  een moderner jasje aan te trekken en er een  draai aan te geven door mijn eigen visie en  ervaringen er in te verweven. Neem bijvoorbeeld het Paradijsverhaal zoals hieronder in dichtvorm gegoten en geïllustreerd met een gefotografeerde console: Het Paradijs naar een ontwerp van Jeanot Bürgi, te vinden aan de Nieuwe Gracht  119.

________   ­GODS VRUCHT   ________

’t Was in een tuin, heel lang geleden, dat door een appel en een slang, twee mensen iets verschrikkelijks deden. Sindsdien is heel de mensheid bang.

Fortuinlijk waren deze mensen. Dit echtpaar, Adam en zijn vrouw, werd goed verzorgd waardoor aan wensen er niets meer overblijven zou.

Misschien heeft 't daaraan toen gelegen dat Eva zich verleiden liet. En Adam hield zijn vrouw niet tegen met een krachtig: ‘Nee: dat doen wij  niet!’

Kan 't zijn dat in het zelfvoldane de bron van de verleiding ligt omdat in het melagomane geen voeding zit: de les als plicht?

 Misschien dat in afhankelijkheden – hou jij van mij als ik van jou? - de les ligt die de Tuin van Eden aan dit bange echtpaar leren wou.